Direct uw zorgverzekering vergelijken

Bij de zoektocht naar de beste zorgverzekering is het belangrijk dat je verschillende zorgverzekeringen met elkaar vergelijkt. Wanneer je een goed beeld hebt van het aanbod van verschillende zorgverzekeraars dan kun je op basis van die informatie een keuze maken die past bij jouw medische en financiële situatie. Zo vind je in een mum van de tijd de beste (en goedkoopste) zorgverzekering die bij jou past.

 

Zo vergelijkt u de zorgverzekering

Je zorgverzekering vergelijken voor 2015 kan je op verschillende manieren doen. De eerste, en wellicht minst efficiënte manier, is om af te gaan op folders, reclame en andere eenzijdige informatie. Verder kan je altijd advies vragen aan vrienden of familieleden. Misschien hebben zij wel een erg voordelige zorgverzekering die ook voor jou goed kan uitkomen. Ook consumentenprogramma’s als Radar (TROS) en Kassa (VARA) vergelijken zorgverzekeringen om er de beste uit te kiezen. Ze letten daarbij niet alleen op de prijs, maar ook op kwaliteit.

De beste keuze maak je echter wellicht wanneer je beroep doet op een onafhankelijke organisatie om de verschillen tussen zorgverzekeraars handig op een rijtje te zetten. Met onze zorgvergelijker [HOMEPAGE] kan je makkelijk zorgverzekeringen vergelijken en de beste uitkiezen. Wij hebben een overzicht dat zich richt op het vergelijken van zorgverzekeringen voor studenten, dus als je student bent, moet je daar zeker een kijkje nemen.

 

Bereken eenvoudig uw besparing

Onze website specialiseert zich in zorgverzekeringen en voorziet u van het juiste advies om de beste keuze te maken. Wij helpen u om de zorgverzekeringen te vergelijken op verschillende factoren. Het is altijd handig om ook van die factoren op de hoogte zijn, want zo kun jij goedkope zorgverzekeringen vergelijken

Wil je zorgverzekeringen vergelijken voor 2015, dan vind jij op de homepagina een overzicht met informatie die altijd up-to-date is. Wil je overstappen van zorgverzekering, dan moet je voor 1 januari je vorige zorgverzekering opzeggen.

2 gedachtes aan “Direct uw zorgverzekering vergelijken

  1. Ana

    Reactie op Nederlanders moeten psihcysche zorg zelf gaan betalen, want het is een stuk eigen verantwoordelijkheid???Is dat zo m.b.t. huiselijk geweld? Heeft de partner een aandeel in deze relatie, heeft de partner het geweld laten gebeuren en had diegene eigen verantwoordelijkheid moeten nemen? Emotionele chantage of psihcysche partnermishandeling heeft veel invloed op een negatief zelfbeeld van de andere partner die hierdoor een depressieve stoornis kan ontwikkelen of een angststoornis. Uit angst binnen een destructieve relatie blijven, uit angst voor de mogelijke gevolgen bij vertrek n.a.v. alle dreigementen. De politie kan pas wat doen, nadat er geweld heeft plaatsgevonden. Preventief kan weinig gedaan worden. Een straatverbod kan genegeerd worden. Spijtig genoeg waren er dit jaar een aantal schrijnende voorbeelden. Zoals die moeder die onlangs in het nieuws was, die overgoten was met zwavelzuur. Psychische relatie klachten. Moet deze cliebnt de kosten maar zelf betalen, nadat zij het leed van partnermishandeling de rest van haar leven psychisch en fysiek meedraagt? Het is geen aangeboren stoornis, dus beredeneert de GGZ, dat hierin eigen verantwoordelijkheid een rol speelt? Binnen huiselijk geweld gaat er zo’n negatieve invloed uit op het zelfbeeld van de ander, dat het stuk autonomie, de zelf verantwoordelijkheid kunnen en durven nemen steeds kleiner wordt! Op een gegeven moment is het slachtoffer niet meer in staat om keuzes te maken, uit angst. Tevens komen ze vanwege het huiselijk geweld in een sociaal isolement, er is geen relatie meer met anderen. Het ontbreken van relatie en autonomie heeft een ongunstige invloed op de competenties van die betreffende persoon, die zich lam geslagen voelt en vaak door stress niet meer goed functioneert betreffende de vaardigheden. Zo voldoet iemand niet meer aan de drie basis behoeften van de mens: autonomie, relatie en competentie (prof.dr. Luc Stevens). Jongeren die gezond waren, geen psychiatrische stoornis hebben die aangeboren is. Ligt de verantwoordelijkheid bij hen zelf of bij onmacht n.a.v. hun ziekte n.a.v. psihcysche problemen uit het verleden? Hetzelfde geldt voor jongeren die in de loop van de jaren een ernstige anorexia ontwikkelen. De kloof tussen het cognitief beredeneren en de sociaal emotionele angsten worden steeds groter. Anorexia patiebnten verbergen hun eetstoornis en gaan sociale contacten vermijden. Ze komen ook in een sociaal isolement. Ook hun autonomie om zelfstandig keuzes te maken en verantwoordelijkheid te nemen wordt gedurende de ziekte steeds kleiner, hoewel ze zelf de schijn ophouden van niet. Ze willen zelf bepalen in hoeverre ze mee willen gaan in de behandeling, gaan het zelf proberen, maar de terugval is daarna groter, omdat ze de competentie en de sociaal emotionele kracht missen dit aan te kunnen. Gedwongen hulpverlening mag niet in Nederland. Bij deze jongeren zie je dat ze het niet aankunnen’ sociaal emotioneel om hun ziekte te overwinnen, ondanks het cognitief begrijpen. Ze kunnen hun angsten en automatisch negatieve gedachten nog niet wegdenken tijdens eetmomenten. De competentie blijft wat dat betreft zwak, de autonomie om verantwoordelijke keuzes te maken brokkelt af en de relaties verminderen, doordat zij sociaal niet meer functioneren n.a.v. hun ziekte. Ze ontwikkelen starre en rigide denkpatronen. Mogelijk doordat steeds meer organen er onder te lijden krijgen en mogelijk functioneren de hersenen wel steeds minder goed door extreem voedingstekort, waardoor de stofwisseling de chronische vorm van de ziekte mogelijk zal versterken. Mogelijk werken neurotransmitters minder goed, waardoor de angststoornis versterkt wordt. Vergelijk met:Dr. Marcel Smits van het ziekenhuis De Gelderse Vallei geeft aan, dat dysmature baby’s vaak een slaap- en angststoornis hebben n.a.v. extreem voedingstekort tijdens de zwangerschap. Alleen het hart en de hersenen krijgen mogelijk voldoende voedingsstoffen om te overleven. Een tekort van een bepaalde neurotransmitter leidt tot die slaap- en angststoornis. Volgens hem duurt het 5 tot 8 jaar voordat een kind hier overheen groeit en dit compenseert. Hiervan staat nog niets vermeld in de vakliteratuur. Mijn vriendin is precies twee jaar geleden overleden aan anorexia, 46 jaar en 27 kg en 1,79 cm lengte. Vanaf haar twintigste tijdens de studie in Groningen begon de ziekte. De laatste 16 jaar zo ernstig, dat elke dag fataal kon zijn. Ze dacht zelf nog veel autonomie te hebben en wilde zelf verantwoordelijkheid nemen m.b.t. haar ziekte. Ze wilde op eigen kracht haar eetpatroon doorbreken. Ze brak dan de behandeling in de kliniek af. Thuis ging ze qua gewicht weer achteruit en kwam ze op de wachtlijst voor de kliniek. Tot haar gewicht zo fataal werd, dat ze tijdelijk opgenomen werd op de afdeling psychiatrie in het ziekenhuis. Tot er weer plek was in de kliniek. Je zag dat ze die grip niet had, ondanks haar wil. Haar angsten om te eten waren groter dan haar autonomie. Haar ziekte overwon haar autonomie. Pijnlijk was om aan te zien hoe haar energie voor haar competenties om fysiek iets te kunnen doen afnam. Elke voetstap deed haar pijn. Praten koste te veel energie. Betreffende relaties nam zij de regie in handen: Ze nam alleen de telefoon op, wanneer zij dit wilde. Een richtingsverkeer. Opstaan duurde anderhalf uur. En anderhalf uur huilend boven een bord worteltjes, die ze niet durfde te eten. Alles draaide alleen nog om eten en overleven. Ze zei: Ik blijf op de rand van leven en dood, want dan heb ik nog slechts een probleem. Wanneer ik in gewicht toeneem, dan moet ik ook werken aan de psihcysche achtergrond van mijn ziekte en ik moet weer werken aan mijn sociale netwerk. Dat werd haar te veel. Ze overleed aan een overdosis antibiotica van een arts, afgestemd op een gezonde volwassene van 1,97 en niet op iemand van 27 kg. Haar spijsverteringsorganen konden de medicijnen niet verwerken. Erna. orthopedagoog psycho sociale problemen, Master SEN en leerkracht BO en SO

  2. Chico

    Na het ondergaan van een heepinosrratee in mei 2010 heb ik 1,5 jaar gerevalideerd. Na deze revalidatieperiode waarin ik veel dingen opnieuw heb moeten leren, had ik nog problemen met mijn korte termijn geheugen, ik ben 23 jaar oud en moet veel dingen opschrijven om te onthouden wat moet gebeuren. In januari j.l. heb ik een eeg-scan van mijn hersenen laten maken en sinds februari onderga ik 2 keer in de week neurofeedback behandelingen bij mijn psycholoog. In het begin kon dit nog tegen een kleine vergoeding per behandeling maar nu Zilveren Kruis Achmea gestopt is met de vergoeding van desbetreffende behandelingen ben ik genoodzaakt te stoppen met de neurofeedback behandelingen omdat het zelf betalen van de behandelingen met een uitkering niet langer haalbaar is.Ik vind het vreselijk dat de neurofeedback behandelingen nu zullen stoppen want naast de rust die ik ervaar in mijn hoofd merk ik dat mijn korte termijn geheugen steeds beter wordt. Ook het UWV verwacht, door ervaringen met eerdere cliebnten, grote resultaten van de neurofeedback behandelingen. Nu de behandelingen stopgezet worden zonder dat ik (en velen met mij) uitbehandeld ben, ben ik bang voor de gevolgen; het zal veel meer tijd in beslag nemen om mijn werk te hervatten. Het kan toch niet waar zijn dat wij moeten lijden onder deze beslissing en moeten stoppen met de behandelingen!!!!!!!????????

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *